امتیاز دادن

 


امروزه و در هر فصلی، انواع سبزیجات و صیفی جات به علت کشت و کار گلخانه ای، در بازار موجود هست؛

اما در گذشته، هر محصولی در فصل خاصی قابل دسترس بوده از جمله گوجه فرنگی.

برای نگهداری و استفاده از گوجه فرنگی در خارج از فصل و در فصل زمستان، معمولا گوجه فرنگی را خشک کرده یا از آن رب تهیه می کردند.

رب خانگی از نظر طعم و رنگ بسیار متفاوت از رب های کارخانه ای بوده

و غذای تهیه شده با رب گوجه خانگی، بافت و طعمی متفاوت و مطلوب تری خواهد داشت.

مطلب مهم تر اینکه در تهیه رب به شیوه خانگی، از مواد نگهدارنده استفاده نمی شود.

گوجه فرنگی های بدست آمده از خاک تفرش، بسیار ترش و خوش طعم بوده

و رب تهیه شده از این گوجه فرنگی ها نیز، خوشمزه و خوش رنگ خواهد شد.

 

مواد لازم برای تهیه رُب گوجه فرنگی خانگی

مقدار مناسب و کافی گوجه فرنگی بسیار رسیده و خوشرنگ و گوشتی.

توضیح:

هر ۵ کیلوگرم گوجه فرنگی گوشتی، یک کیلوگرم رُب می دهد.

هر ۱۰ کیلوگرم گوجه فرنگی آبدار (آبکی)، یک کیلوگرم رُب می دهد.

 

  • اگر گوجه فرنگی، ترش و رسمی باشد، رب خوشمزه تری بدست خواهد آمد.

tomato-paste_l


طرز تهیه رُب گوجه فرنگی خانگی

ابتدا گوجه ها را شسته و خُرد می کنیم.

قسمت هایی از گوجه که زخم خورده یا خراب است را از آن جدا می کنیم.

گوجه های خُرد شده را در ظرفی پلاستیکی می ریزیم.

از ظرف فلزی استفاده نمی کنیم زیرا باقی ماندن گوجه خُرد شده در ظرف فلزی، باعث خورده شدن ظرف می شود.

سپس مقداری نمک به گوجه ها اضافه می کنیم.

برای هر ۱۰ کیلو گرم گوجه فرنگی، تقریبا ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری نمک کافی است.

روی ظرف را با پارچه پوشانده و می گذاریم یک شب بماند و در طی شبانه روز، هر از گاهی مخلوط را چَنگ و هَم زده تا خوب لِه شود.

مرحله بعد، صاف کردن و جدا کردن آب و گوشت گوجه از پوست گوجه است.

مخلوط گوجه را در صافی ریخته و با فشار دادن دست، گوجه ها را به سبد کشیده تا پوست آن جدا شود.

سپس آب و گوشت گوجه را که در مرحله قبل  از پوست جدا کرده بودیم را

از آبکش یا صافی دانه ریزتر، عبور داده تا دانه های گوجه از گوشت و آب گوجه فرنگی، جدا گردد.

پس از جدا سازی پوست و دانه ها، آب گوجه را روی آتش تُند گذاشته و پس از جوش آمدن، مرتب هم می زنیم تا سَر نرود.

اجازه می دهیم تا کاملا غلیظ شود.

زمانی که دیگر آب نداشت و هنگام هم زدن رب کاملا غلیظ شده بود و به ظرف نچسبید

و اصطلاحا خود را از ظرف جدا می کرد، حرارت را خاموش کرده،

پس از سرد شدن، درون ظرف مخصوص و ترجیحا شیشه ای ریخته و روی آن را یک لایه روغن جامد می ریزیم تا کپک نزند.

رب را در محلی خنک و دور از نور آفتاب به مدت یکسال و بیشتر هم می توانید نگهداری کنید.

 

نکته:
  • ظرف مناسب برای جوشاندن آب گوجه فرنگی، بهتر است از نوع دیگ های بزرگ مسی سفید شده باشد.
  • اگر ظرف مسی در دسترس نبود از ظروف روئی (روحی) هم می توان استفاده کرد.
  • بهتر است رب را به مقدار کم تهیه کنید تا رنگ رب تیره نشود.
  • میزان زیاد گوجه باعث می شود تا برای رسیدن به غلظت مناسب، حرارت بیشتری دیده در نتیجه رنگ رب تیره تر شود.


تصاویر مراحل تهیه رب گوجه فرنگی خانگی

 

Negar_۱۵۰۸۲۰۱۶_۲۳۱۲۱۹  جدا کردن پوست از گوشت و آب گوجه فرنگی


Negar_۱۵۰۸۲۰۱۶_۲۳۱۵۴۵  جدا کردن دانه های گوجه فرنگی از گوشت و آب آن


Negar_۱۵۰۸۲۰۱۶_۲۳۱۷۰۱  آب صاف شده گوجه فرنگی


Negar_۱۵۰۸۲۰۱۶_۲۳۱۸۱۴  جوشاندن آب و گوشت صاف شده گوجه فرنگی


Negar_۱۵۰۸۲۰۱۶_۲۳۱۹۴۹  جوشیدن آب گوجه فرنگی و غلیظ شدن تدریجی آن


Negar_۱۵۰۸۲۰۱۶_۲۳۲۰۵۸  غلظت بیشتر در اثر جوشیدن آب گوجه فرنگی


Negar_۱۵۰۸۲۰۱۶_۲۳۲۱۴۰  مراحل پایانی و غلظت یافت رب و جدا شدن از ظرف




با تشکر از:

خانم نسترن درخشنده

 

تهیه و تنظیم : سپیده محبّ علی

اشتراک این خبر در :